Een dier verliezen is het verliezen van een stukje thuis. Maar de liefde blijft stil aanwezig, verweven met herinneringen, en voor altijd in je hart.

Het verlies van een huisdier kan hard binnenkomen.
Of het nu een hond, kat, konijn of ander dier is, hun overlijden laat een diepe leegte achter. Jarenlang bieden ze gezelschap, troost en onvoorwaardelijke liefde. Het is dan ook heel normaal dat hun afscheid een intens rouwproces met zich meebrengt.

Rouwen om een huisdier is helemaal normaal.
Verdriet, leegte, boosheid of zelfs schuldgevoel, al die gevoelens horen erbij. Iedereen rouwt op zijn eigen manier. Voor de één verloopt dat stil en ingetogen, terwijl het voor een ander zichtbaar en langdurig kan zijn. Er is geen juiste of foute manier om te rouwen.
Je mag voelen wat je voelt.

Het verwerken van verlies heeft tijd nodig, geef jezelf die ruimte.

Laat je niet opjagen door verwachtingen van anderen of door je eigen strenge gedachten. Iedereen rouwt in zijn eigen ritme. Het ene moment voel je je sterk, het volgende word je overspoeld door verdriet. Dat is normaal, en dat mag er zijn.

Praat met mensen die begrijpen hoe belangrijk jouw huisdier voor je was.
Het kan helpen om herinneringen te delen met anderen die je dier kenden. Maar ook steun zoeken bij een dierenarts, rouwbegeleider of lotgenoten, bijvoorbeeld in online groepen, kan waardevol zijn. Soms geeft het simpelweg rust om met iemand te praten die echt snapt wat je doormaakt.

Veel mensen vinden troost in een tastbare herinnering aan hun huisdier.
Dat kan een fotolijstje zijn, een urn, een pootafdruk of een speciaal plekje in huis of in de tuin. Ook het schrijven van een brief aan je huisdier of het maken van een herinneringsboek kan helpen om het verlies een plaats te geven.

Rouw vraagt veel van je lichaam en je geest.
Gun jezelf rust, houd waar mogelijk wat routine vast en wees mild voor jezelf. Laat je verdriet er zijn, maar zoek ook naar kleine momenten van troost, een wandeling, een gesprek, muziek of gewoon even stilte.